دانشمند شیعی شیخ مفید(رحمه الله) در کتابش آورده است:

هر گاه بزرگ ستاره ای سرخ را ببینی که آن را نمی شناسی و در گذرگاههای ستارگان نیست، در آسمان از جایی به جایی می رود، مانند ستون است، در حالی که ستون نیست، پس، بی گمان، آن، نشان? جنگ، گرفتاریها، کشتن بزرگان، فراوانی بدیها، دلنگرانیها و آشوب در مردم است(1).


مراد از «بزرگ ستاره ای بزرگ سرخ»، بزرگ ستاره ای دنباله دار است که «گیسوی سختی آور» یا «گیسوی شیطان» نامیده می شود، و در ماه رمضان سال ظهور امام مهدی(علیه السّلام) برمی آید، و تندبادی سرخ پدید می آورد و شهابهایی فراوان بر روی زمین می باراند و ناگهان با صدایی سخت و بسیار ترسناک در مشرق می افتد و مایه گرفتاریها و ناخُشیهایی برای مردم می شود.

———————————————————

1. الاختصاص، ص 162، آفة العلامات فی السنة (ترجمه سیّد سلیمان مدنی تنکابنی).


برگرفته از: جهان در آستانه ظهور

پژوهش و نوشته سیّد سلیمان مدنی تنکابنی

تلگرام طلایی

joinchatakheruzzaman@

------------------------