سفارش تبلیغ
صبا

26ماه انتظار باعلائم ظهور

                                     پژوهشی پیرامون حدیث «مرگ عبدالله»

سه شنبه, 9 دی 1393، 02:00 ب.ظ

از سالها پیش، و پس از به قدرت رسیدن عبدالله ابن عبدالعزیز در کشور عربستان سعودی، روایتی از امام صادق(علیه السّلام) که در آن به مرگ زمامداری با نام «عبدالله» اشاره شده، مورد توجّه پژوهشگران مباحث مهدوی و آخرالزّمانی قرار گرفته است، و این روزها، در پیِ اعلانِ خبر مرگ عبدالله پادشاه عربستان سعودی در بامداد روز جمعه 3 بهمن 1393 برابر 2 ربیع الثّانی 1436، سخن گفتن در این باره، بحثِ روز و داغ رسانه ها و نشستها شده است.

ابو بَصِیر گفت که شنیدم ابو عبدالله -صادق-(علیه السّلام) می فرمود:

هر کس مرگ عبدالله را برای من بر عهده گیرد، برای او قائم را بر عهده می گیرم.

سپس فرمود: هر گاه عبدالله بمیرد، مردم پس از وی بر کسی گرد نمی آیند،

و این پراکندگی اگر خدا بخواهد، تا پیش از زمامدار شما پایان نمی یابد،

و زمامداریِ سالها می رود و زمامداریِ ماهانه و روزانه می شود.

گفتم: آیا این کار درازمدّت خواهد بود؟ فرمود: هرگز.

الغیبة، توسی، ص 447، فصل 7، حدیث 445 (ترجم? سیّد سلیمان مدنی تنکابنی)

گفتنی است، هرچند نویسنده پرداختن به مباحث سندی را کم فائده می داند و نیازی به آوردن اسامی هم? راویان حدیث نمی بیند، و بیشتر به قوّت متن و بهره گیری از روایات مشابه و قرائن و نشانه ها توجّه دارد، این حدیث، همان گونه که برخی عالمان رجال و حدیث فرموده اند، حدیثی صحیح می باشد.

ناباوران یا دیرباوران می گویند که حدیث یادشده دلالت روشنی بر اینکه بیانگر یکی از نشانه های عمومی ظهور امام مهدی(علیه السّلام) در آخرالزّمان باشد، ندارد، و واژ? «عبدالله» به کار رفته در آن، می تواند اسم عام -به معنای بند? خدا- باشد، و بر فرض آن که اسم خاص (نام شخص) باشد، می تواند بر ملک عبدالله پادشاه درگذشت? عربستان سعودی یا ملک عبدالله پادشاه اردن یا هر پادشاه دیگری با این نام منطبق باشد.

اگر کسی در متن روایت بنگرد، از عبارات حدیث و واژه های «قائم» و «زمامدار شما» به خوبی می فهمد که این حدیث بیانگر یکی از نشانه های عمومی ظهور امام مهدی(علیه السّلام) است.

نیز، اگر کسی واژ? «عبدالله» در این حدیث را اسم عام (بنده خدا) بداند، حدیث کلامی بیهوده می شود، و برآیندش آن خواهد بود که: اگر هر عبداللهی (بند? خدایی)  بمیرد، قیام قیامگر فرا می رسد، و اراد? چنین مفهومی و فهم چنین معنایی از این حدیث، دور از میزانهای ادبی و عقلی است. چون در این صورت، مرگ هر یک از بندگان خدا در سال ظهور امام مهدی(علیه السّلام) از نشان? های عمومی ظهور خواهد بود!

چنین می نماید که این حدیث را ابو بصیر از امام صادق(علیه السلام) در مدینه شنیده باشد. بنا بر این، با توجّه به آنکه امام مهدی(علیه السّلام) در مدینه ظاهر خواهد شد، و در مکّه قیام می کند، و نخست، وارث حکومت حاکمان حجاز و سرزمینهای پیرامونش (عربستان سعودی) خواهد شد، و سپس وارث دیگر حکومتهای جهان می گردد، می توان گفت که مراد امام صادق(علیه السّلام) از «عبدالله» در آخرالزّمان و پیش از زمان ظهور قائم(علیه السّلام) زمامداری مقتدر و سرشناس است که در حجاز و سرزمینهای پیرامونش حکمرانی می کند و پس از مرگش، حاکمی که همگان با وی سازش کنند، نخواهد آمد؛ نه کسی مانند ملک عبدالله پادشاه اردن که حکومت اثرگذار و مقتدری در جهان کنونی ندارد، و اگر در سال ظهور زنده باشد، زمامداری اش به دست بربرهای سلفی برشوریده از افریقا و یورش برنده بر مصر و سوریه یا دیگران نابود می شود، و خلافتش به سفیانی می رسد که بر بیشتر سرزمینهای شام حاکم می شود.

در پایان شایسته است یادآور شویم، نویسنده، پس از 12 سال پژوهش در مباحث مهدویّت و آخرالزّمان و صرف هزاران ساعت وقت در بررسی اسناد و مدارک بر جای مانده از ادیان گذشته، مانند آیین زرتشتی، یهودیّت، مسیحیّت و اسلام و بهره گیری از پژوهشها و دیدگاههای دانشمندان و کارشناسان، دریافته است که ما اکنون در دور? آخرالزّمان و سالهای پایانی آن به سر می بریم، و برای اثبات این ادّعای خود، بیش از دهها مقاله نوشته و ارائه کرده ایم، و چنان که می دانید، در روزگار ما، و پیش از برپایی خلافت مروانیان در جزیره و عراق (حزب بعث و گروه داعش) و خلافت سفیانیان (جبه? نصره و دیگران) در شام و خلافت قیسیان (بربرهای شمال افریقا)، خلافت اسلامی در جهان اسلام دارای دو رکن اساسی است: یکی حکومت آل سعود در عربستان که نمایند? سنّیان می باشند، و دیگری  حکومت بنی هاشم در ایران که نمایند? شیعیان اند، و این دو حکومت بزرگ و مقتدر که اکنون در رویدادهای خاورمیانه و جهان نقشی اثرگذار دارند، حتّی پس از برپایی حکومت مروانیان و سفیانیان و قیسیان نیز پایدار خواهند بود، و نخستین حکومتی که بر اثر اختلاف درونی و فروپاشی به دست امام مهدی(علیه السّلام) می افتد، همان حکومت آل سعود است. بنا بر این، دور از ذهن نیست که بگوییم مراد امام صادق(علیه السّلام) از «عبدالله» در حدیث یاد شده، همان قدرتمندترین پادشاه این خاندان، ملک عبدالله ابن عبدالعزیز است، ولی زمانی درست بودن این برداشت از حدیث یادشده بر ما آشکار می شود که به زودی شاهد پدیدارشدن اختلافات گسترده میان زمامداران آل سعود و فروپاشی حکومتشان و ظهور امام مهدی(علیه السّلام) باشیم. اگر به اوضاع خاورمیانه و جهان کنونی نگاهی بیفکنید و به دیدگاههای کارشناسان توجّه کنید، درمی یابید که در این روزگار پرآشوب، دیگر ممکن نیست شخصی قدرتمند، مانند ملک عبدالله، در عربستان سعودی پادشاه شود، و بی گمان، زمامداری آل سعود در آینده ای نزدیک نابود می شود.

 

1

نویسنده : سیّد سلیمان مدنی تنکابنی- دوشنبه 6 بهمن 1393 برابر 5 ربیع الثّانی 1436- ایران- قم

منبع http://akheruzzaman.blogfa.com



akharozzaman.blog.ir